25 czerwca 2017 r. Dwunasta Niedziela zwykła Rok A, I

    25 czerwca 2017 r.
    Dwunasta Niedziela zwykła
    Rok A, I

    Pierwsze czytanie: Jr 20, 10-13 Pan uratował życie ubogiego z ręki złoczyńców
    Psalm responsoryjny: Ps 69 (68), 8-9. 10 i 14ab. 17 i 33 34-35 (R.: por. 14c)
    Drugie czytanie: Rz 5, 12-15 Adam jest typem Chrystusa
    Śpiew przed Ewangelią: J 15, 26b. 27a
    Ewangelia: Mt 10, 26-33 Nie bójcie się ludzi

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza:

    Rzekł Jeremiasz: «Słyszałem oszczerstwo wielu: „Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego!” Wszyscy zaprzyjaźnieni ze mną wypatrują mojego upadku: „Może on da się zwieść, tak że go zwyciężymy i wywrzemy swą pomstę na nim!”. Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą. Panie Zastępów, Ty, który doświadczasz sprawiedliwego, patrzysz na nerki i serce, dozwól, bym zobaczył Twoją pomstę nad nimi. Tobie bowiem powierzyłem swą sprawę. Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Pana! Uratował bowiem życie ubogiego z ręki złoczyńców».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    W dobroci Twojej wysłuchaj mnie, Panie.

    Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie *
    hańba twarz mi okrywa.
    Dla braci moich stałem się obcym *
    i cudzoziemcem dla synów mej matki.

    W dobroci Twojej wysłuchaj mnie, Panie.

    Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera *
    i spadły na mnie obelgi uwłaczających Tobie.
    Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, *
    w czasie łaskawości, o Boże.

    W dobroci Twojej wysłuchaj mnie, Panie.

    Wysłuchaj mnie, Panie, bo łaskawa jest Twoje miłość *
    spojrzyj na mnie w ogromie swego miłosierdzia.
    Patrzcie i bądźcie radośni, ubodzy, *
    niech ożyje serce, szukających Boga.

    W dobroci Twojej wysłuchaj mnie, Panie.

    Bo Pan wysłuchuje biednych *
    i swoimi więźniami nie gardzi.
    Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
    morza i wszystko, co w nich żyje.

    W dobroci Twojej wysłuchaj mnie, Panie.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Bo i przed Prawem grzech był na świecie, grzechu się jednak nie poczytuje, gdy nie ma Prawa. A przecież śmierć rozpanoszyła się od Adama do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie zgrzeszyli przestępstwem na wzór Adama. On to jest typem Tego, który miał przyjść. Ale nie tak samo ma się rzecz z przestępstwem jak z darem łaski. Jeżeli bowiem przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich śmierć, to o ileż obficiej spłynęła na nich wszystkich łaska i dar Boży, łaskawie udzielony przez jednego Człowieka, Jezusa Chrystusa.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

     

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Świadectwo o mnie da Duch Prawdy
    i wy także świadczyć będziecie.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

    Jezus powiedział do swoich apostołów: «Nie bójcie się ludzi. Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie na świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach. Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

    18 czerwca 2017 r. Jedenasta Niedziela zwykła Rok A, I

    18 czerwca 2017 r.
    Jedenasta Niedziela zwykła
    Rok A, I

    Pierwsze czytanie: Wj 19, 1-6a Obietnice Boże dla ludu wybranego
    Psalm responsoryjny: Ps 100 (99), 1-2. 3. 4c-5 (R.: por. 3d)
    Drugie czytanie: Rz 5, 6-11 Pojednani z Bogiem przez śmierć Chrystusa, dostąpimy zbawienia przez Jego życie
    Śpiew przed Ewangelią: Mk 1, 15
    Ewangelia: Mt 9, 36 – 10, 8 Rozesłanie Apostołów

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi Wyjścia:

    W trzecim miesiącu od wyjścia z Egiptu Izraelici przybyli na pustynię Synaj i rozbili obóz na pustyni. Izrael obozował tam naprzeciw góry. Mojżesz wstąpił wtedy do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: «Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wyście widzieli, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie.
    Teraz jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    My ludem Pana i Jego owcami.

    Wykrzykujcie na cześć Pana, wszystkie ziemie; *
    służcie Panu z weselem!
    stawajcie przed obliczem Pana *
    z okrzykami radości.

    My ludem Pana i Jego owcami.

    Wiedzcie, że Pan jest Bogiem: *
    On sam nas stworzył,
    Jesteśmy Jego własnością, *
    Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

    My ludem Pana i Jego owcami.

    Chwalcie i błogosławcie Jego imię! *
    Albowiem dobry jest Pan,
    Jego łaskawość trwa na wieki, *
    a Jego wierność przez pokolenia.

    My ludem Pana i Jego owcami.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Chrystus bowiem umarł za nas, jako za grzeszników, w oznaczonym czasie, gdyśmy jeszcze byli bezsilni. A nawet za człowieka sprawiedliwego podejmuje się ktoś umrzeć tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka życzliwego odważyłby się ktoś ponieść śmierć. Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednani, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. I nie tylko to, ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

     

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Bliskie jest królestwo Boże.
    Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

    Jezus widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».

    Oto słowo Pańskie.

     

     

    Czytaj więcej

    15 czerwca 2017 r., Czwartek Rok A, I Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

    15 czerwca 2017 r., Czwartek
    Rok A, I
    Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

    Pierwsze czytanie: Pwt 8, 2-3. 14b-16a W czasie wędrówki do ziemi obiecanej Bóg żywił lud manną
    Psalm responsoryjny: Ps 147B, 12-13. 14-15. 19-20 (R.: por. 12a)
    Drugie czytanie: 1Kor 10, 16-17 Eucharystia jednoczy przyjmujących ją
    Śpiew przed Ewangelią: J 6, 51
    Ewangelia: J 6, 51-58 Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa:

    Mojżesz powiedział do ludu: «Pamiętaj na wszystkie drogi, którymi cię prowadził twój Pan Bóg przez te czterdzieści lat na pustyni, aby cię utrapić, wypróbować i poznać, co jest w twym sercu; czy strzeżesz Jego nakazu, czy też nie. Utrapił cię, dał ci odczuć głód, żywił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi przodkowie, bo chciał ci dać poznać, że nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale wszystkim, co pochodzi z ust Pana. Nie zapominaj twego Pana Boga, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. On cię prowadził przez pustynię wielką i straszną, pełną wężów jadowitych i skorpionów, przez ziemię suchą, bez wody, On ci wyprowadził wodę ze skały najtwardszej. On żywił cię na pustyni manną, której nie znali twoi przodkowie».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Kościele święty, chwal swojego Pana.

    Chwal, Jerozolimo, Pana, *
    wysławiaj twego Boga, Syjonie.
    Umacnia bowiem zawory bram twoich *
    i błogosławi synom twoim w tobie.

    Kościele święty, chwal swojego Pana.

    Zapewnia pokój twoim granicom *
    i wyborną pszenicą hojnie ciebie darzy.
    Śle swe polecenia na krańce ziemi, *
    i szybko mknie Jego słowo.

    Kościele święty, chwal swojego Pana.

    Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
    Izraelowi ustawy swe i wyroki.
    Nie uczynił tego dla innych narodów. *
    Nie oznajmił im swoich wyroków.

    Kościele święty, chwal swojego Pana.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian:

    Bracia: Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

     

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
    Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Jana:

    Jezus powiedział do Żydów: «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata». Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?» Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił, nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

    11 czerwca 2017 r. Dziesiąta Niedziela zwykła Rok A, I Uroczystość Najświętszej Trójcy

    11 czerwca 2017 r.
    Dziesiąta Niedziela zwykła
    Rok A, I
    Uroczystość Najświętszej Trójcy

    Pierwsze czytanie: Wj 34, 4b-6. 8-9 Bóg objawia się Mojżeszowi
    Psalm responsoryjny: Dn 3, 52. 53a i 54a i 55ab i 56a
    Drugie czytanie: 2Kor 13, 11-13 Pozdrowienie w imię Trójcy Świętej
    Śpiew przed Ewangelią: Ap 1, 8
    Ewangelia: J 3, 16-18 Bóg posłał swojego Syna na świat, aby świat został zbawiony

    PIERWSZE CZYTANIE:

    Czytanie z Księgi Wyjścia:

    Mojżesz wstawszy rano wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan, i wziął do rąk tablice kamienne.
    A Pan zstąpił w obłoku, i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Pan, Pan, Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność». I natychmiast skłonił się Mojżesz aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: «Jeśli łaskawy jesteś dla mnie, Panie, niech pójdzie Pan w pośrodku nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz winy nasze i grzechy nasze i uczynisz nas swoim dziedzictwem».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

    Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
    pełen chwały i wywyższony na wieki.
    Błogosławione niech będzie Twoje imię,
    pełne chwały i świętości.

    Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

    Błogosławiony jesteś w przybytku świętej chwały Twojej, *
    Błogosławiony jesteś na tronie Twojego królestwa.
    Błogosławiony jesteś Ty, który spoglądasz w otchłanie, †
    i na Cherubach zasiadasz, *
    Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba.

    Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian:

    Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, jedno myślcie, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju niech będzie z wami. Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem. Pozdrawiają was wszyscy święci. Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i udzielanie się Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

     

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
    Bogu, który jest i który był, i który przychodzi.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Jana:

    Jezus powiedział do Nikodema: «Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

    4 czerwca 2017 r., Niedziela Uroczystość Zesłania Ducha Świętego Rok A, I

    4 czerwca 2017 r., Niedziela
    Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
    Rok A, I

    Msza wigilii

    Pierwsze czytanie: Rdz 11, 1-9 Pomieszanie języków przy budowie wieży Babel
    lub:

    Wj 19, 3-8a. 16-20b Bóg zstępuje na górę Synaj w ogniu
    lub:

    Ez 37, 1-14 Duch daje życie
    lub:

    Jl 3,1-5 Wyleję Ducha mojego

    Psalm responsoryjny: Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29bc-30. 31 i 34 (R.: por. 30)
    Drugie czytanie: Rz 8, 22-27 Duch przychodzi z pomocą naszej słabości
    Ewangelia: J 7, 37-39 Strumienie wody żywej

    Msza w dzień

    Pierwsze czytanie: Dz 2, 1-11 Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym
    Psalm responsoryjny: Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29bc-30. 31 i 34 (R.: por. 30)
    Drugie czytanie: 1Kor 12, 3b-7. 12-13 Duch Święty źródłem jedności chrześcijan
    Ewangelia: J 20, 19-23 Jezus daje Ducha Świętego

     

    Msza wigilii:

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi Rodzaju:

    Mieszkańcy całej ziemi mieli Jedną mowę, czyli jednakowe słowa, A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. I mówili jeden do drugiego: «Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu». A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: «Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi».
    A Pan zstępując z nieba, aby zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie, rzekł: «Są oni jednym ludem i mają wszyscy jedną mowę i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem na przyszłość nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!» W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańcom całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.

    Oto Słowo Boże.

     

    ALBO:

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi Wyjścia:

    Mojżesz wstąpił do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: «Tak powiesz domowi Jakuba i oznajmisz synom Izraela: Wyście widzieli, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym. Takie to słowa powiedz synom Izraela». Mojżesz powrócił i zwołał starszych ludu, i przedstawił im wszystko, co mu Pan nakazał. Wtedy cały lud jednogłośnie powiedział: «Uczynimy wszystko, co Pan nakazał». Trzeciego dnia rano rozległy się grzmoty z błyskawicami, a gęsty obłok rozpostarł się nad górą i rozległ się głos potężnej trąby, tak że cały lud przebywający w obozie drżał ze strachu. Mojżesz wyprowadził lud z obozu naprzeciw Boga i ustawił u stóp góry. Góra zaś Synaj była cała spowita dymem, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu, i uniósł się dym z niej jakby z pieca, i cała góra bardzo się trzęsła. Głos trąby się przeciągał i stawał się coraz donioślejszy. Mojżesz mówił, a Bóg odpowiadał mu wśród grzmotów. Pan zstąpił na górę Synaj, na jej szczyt. I wezwał Mojżesza na szczyt góry.

    Oto Słowo Boże.

     

    ALBO:

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi proroka Ezechiela:

    Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. I rzekł do mnie: «Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?» Odpowiedziałem: «Panie Boże, Ty to wiesz». Wtedy rzekł On do mnie: «Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: „Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana”. Tak mówi Pan Bóg: „Oto Ja wam daję ducha po to, abyście się stały żywe. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha po to, abyście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan”». I prorokowałem, jak mi było polecone, a gdym prorokował, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra na nie się naciągnęła, ale jeszcze nie było w nich ducha. I powiedział do mnie: «Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: „Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź duchu i powiej po tych pobitych, aby ożyli”». Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach, wojsko bardzo, bardzo wielkie.
    I rzekł do mnie: «Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: „Wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas”. Dlatego prorokuj i mów do nich: „Tak mówi Pan Bóg:
    Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam”, mówi Pan Bóg».

    Oto Słowo Boże.

     

    ALBO:

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi proroka Joela:

    To mówi Pan: «Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, a synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą śnili, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia. Nawet na niewolników i niewolnice wyleję Ducha mego w owych dniach. I uczynię znaki na niebie i na ziemi: krew i ogień, i słupy 4ymne. Słońce zmieni się w ciemność, a księżyc w krew, gdy przyjdzie dzień Pana, dzień wielki i straszny. Każdy jednak, który wezwie imienia Pana, będzie zbawiony, na górze Syjon i w Jeruzalem będzie wybawienie, jak prze powiedział Pan, i wśród ocalałych będą ci, których Pan wezwał».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.
    lub Alleluja.

    Błogosław, duszo moja, Pana, *
    o Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki.
    Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, *
    ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.
    lub Alleluja.

    Gdy odbierasz im oddech, marnieją *
    i w proch się obracają.
    Stwarzasz je napełniając swym duchem *
    i odnawiasz oblicze ziemi.

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.
    lub Alleluja.

    Niech chwała Pana trwa na wieki, *
    niech Pan się raduje z dzieł swoich.
    Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
    będę radował się w Panu.

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.
    lub Alleluja.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Wiemy, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy oczekując przybrania za synów – odkupienia naszego ciała. W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy. Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Przyjdź, Duchu Święty,
    napełnij serca swoich wiernych
    i zapal w nich ogień swojej miłości.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Jana:

    W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: «Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, niech przyjdzie do Mnie i pije. Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza». A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.

    Oto słowo Pańskie.

     

    Msza w dzień

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Dziejów Apostolskich:

    Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

    Błogosław, duszo moja, Pana, *
    o Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki.
    Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, *
    ziemia jest pełna Twych stworzeń.

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

    Gdy odbierasz im oddech, marnieją *
    I w proch się obracają.
    Stwarzasz je napełniając swym duchem *
    I odnawiasz oblicze ziemi.

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

    Niech chwała Pana trwa na wieki *
    niech Pan się raduje z dzieł swoich.
    Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
    będę radował się w Panu.

    Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian:

    Bracia: Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus». Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem.

    Oto Słowo Boże.

    SEKWENCJA:

    Przybądź, Duchu Święty,
    Ześlij z nieba wzięty
    Światła Twego strumień.
    Przyjdź, Ojcze ubogich,
    Przyjdź, Dawco łask drogich,
    Przyjdź, Światłości sumień.

    O, najmilszy z gości,
    Słodka serc radości,
    Słodkie orzeźwienie.
    W pracy Tyś ochłodą,
    W skwarze żywą wodą,
    W płaczu utulenie.

    Światłości najświętsza,
    Serc wierzących wnętrza
    Poddaj Twej potędze.
    Bez Twojego tchnienia,
    Cóż jest wśród stworzenia?
    Jeno cierń i nędze.

    Obmyj, co nieświęte,
    Oschłym wlej zachętę,
    Ulecz serca ranę.
    Nagnij, co jest harde,
    Rozgrzej serca twarde,
    Prowadź zabłąkane.

    Daj Twoim wierzącym,
    W Tobie ufającym,
    Siedmiorakie dary.
    Daj zasługę męstwa,
    Daj wieniec zwycięstwa,
    Daj szczęście bez miary.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Przyjdź, Duchu Święty,
    napełnij serca swoich wiernych
    i zapal w nich ogień swojej miłości.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Jana:

    Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana.
    A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

Theme Layout

Color Scheme