30 lipca 2017 r. Siedemnasta Niedziela zwykła Rok A, I

    30 lipca 2017 r.
    Siedemnasta Niedziela zwykła
    Rok A, I

    Pierwsze czytanie: 1Krl 3, 5. 7-12 Modlitwa Salomona o mądrość
    Psalm responsoryjny: Ps 119 (118), 57 i 72. 76-77. 127-128. 129-130 (R.: por. 97a)
    Drugie czytanie: Rz 8, 28-30 Bóg przeznaczył nas, abyśmy byli podobni do Jego Syna
    Śpiew przed Ewangelią: Mt 11, 25
    Ewangelia: Mt 13, 44-52 (krótsza perykopa Mt 13, 44-46) Przypowieści o skarbie, o perle i o sieci

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej:

    W Gibeonie ukazał się Pan Salomonowi w nocy, we śnie. Wtedy rzekł Bóg: «Proś o to, co mam ci dać». A Salomon odrzekł: «O Panie, Boże mój, Tyś ustanowił królem Twego sługę, w miejsce Dawida, mego ojca, a ja jestem bardzo młody. Brak mi doświadczenia. Ponadto Twój sługa jest pośród Twego ludu, któryś wybrał, ludu mnogiego, który nie da się zliczyć ani też spisać, z powodu jego mnóstwa. Racz więc dać Twemu słudze serce pełne rozsądku do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra i zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?» Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu powiedział: «Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, więc spełniani twoje pragnienie i daję ci serce mądre i rozsądne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Jakże miłuję prawo Twoje, Panie.

    Panie, Ty jesteś moim działem, *
    przyrzekłem zachować Twoje słowa.
    Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
    niż tysiąc sztuk złota i srebra.

    Jakże miłuję prawo Twoje, Panie.

    Niech Twoja łaska będzie mi pociechą *
    zgodnie z obietnicą, daną Twemu słudze.
    Niech mnie ogarnie Twoja łaska, a żyć będę, *
    bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.

    Jakże miłuję prawo Twoje, Panie.

    Przeto bardziej miłuję Twoje przykazania *
    niż złoto, niż złoto najczystsze.
    Dlatego uważam za słuszne wszystkie Twe postanowienia, *
    i nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.

    Jakże miłuję prawo Twoje, Panie.

    Twoje napomnienia są przedziwne, *
    dlatego przestrzega ich moja dusza.
    Poznanie Twoich słów oświeca *
    i naucza niedoświadczonych.

    Jakże miłuję prawo Twoje, Panie.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamiaru. Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też obdarzył chwałą.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

     

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
    że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

    Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca, poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».

     

    Koniec krótszej perykopy.

     

    «Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?». Odpowiedzieli Mu: «Tak jest». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

    23 lipca 2017 r. Szesnasta Niedziela zwykła Rok A, I

    23 lipca 2017 r.
    Szesnasta Niedziela zwykła
    Rok A, I

    Pierwsze czytanie: Mdr 12, 13. 16-19 Dobroć Boga dla ludzi
    Psalm responsoryjny: Ps 86 (85), 5-6. 9-10. 15-16a (R.: por. 5a)
    Drugie czytanie: Rz 8, 26-27 Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości
    Ewangelia: Mt 13, 24-43 (krótsza perykopa Mt 13, 24-30) Przypowieść o chwaście wśród zboża

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi Mądrości:

    Panie, nie ma oprócz Ciebie boga, co ma pieczę nad wszystkim, abyś miał dowodzić, że nie sądzisz niesprawiedliwie. Podstawą Twojej sprawiedliwości jest Twoja potęga, wszechwładza Twa sprawia, że wszystko oszczędzasz. Moc swą przejawiasz, gdy się nie wierzy w pełnię Twej potęgi, i karzesz zuchwalstwo świadomych. Potęgą władasz, a sądzisz łagodnie i rządzisz nami z wielką oględnością, bo do Ciebie należy moc, gdy zechcesz. Tak postępując nauczyłeś lud swój, że sprawiedliwy powinien być dobrym dla ludzi. I wlałeś swoim synom wielką nadzieję, że po występkach dajesz nawrócenie.

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Panie, Ty jesteś dobry i łaskawy.

    Tyś, Panie, dobry i łaskawy, *
    pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
    Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją *
    i zważ na głos mojej prośby.

    Panie, Ty jesteś dobry i łaskawy.

    Przyjdą wszystkie ludy przez Ciebie stworzone, †
    i Tobie, Panie, oddadzą pokłon, *
    będą sławiły Twe imię.
    Bo Ty jesteś wielki i czynisz cuda: *
    tylko Ty jesteś Bogiem.

    Panie, Ty jesteś dobry i łaskawy.

    Ale Tyś, Panie, Bogiem łaski i miłosierdzia, *
    do gniewu nieskory, łagodny i bardzo wierny.
    Wejrzyj na mnie *
    i zmiłuj się nade mną.

    Panie, Ty jesteś dobry i łaskawy.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modli tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Ziarnem jest Słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,
    każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

    Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc się wziął na niej chwast?”. Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”. A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”».

     

    Koniec krótszej perykopy.

     

    Inną przypowieść im powiedział: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczaj ą się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

    16 lipca 2017 r. Piętnasta Niedziela zwykła Rok A, I

    16 lipca 2017 r.
    Piętnasta Niedziela zwykła
    Rok A, I

    Pierwsze czytanie: Iz 55, 10-11 Skuteczność słowa Bożego
    Psalm responsoryjny: Ps 65 (64), 10abcd. 10e-12. 13-14 (R.: por. Łk 8, 8)
    Drugie czytanie: Rz 8, 18-23 Oczekujemy chwały
    Ewangelia: Mt 13, 1-23 (krótsza perykopa Mt 13, 1-9) Przypowieść o siewcy

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi proroka Izajasza:

    To mówi Pan: «Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich: nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

    Nawiedziłeś i nawodniłeś ziemię, *
    wzbogaciłeś ją obficie.
    Strumień Boży wezbrany od wody; *
    przygotowałeś im zboże.

    Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

    I tak uprawiłeś ziemię: †
    nawodniłeś jej bruzdy, wyrównałeś jej skiby, *
    spulchniłeś ją deszczami, pobłogosławiłeś płodom.
    Rok uwieńczyłeś swymi dobrami, *
    gdzie przejdziesz, wzbudzasz urodzaj.

    Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

    Stepowe pastwiska są pełne rosy, *
    a wzgórza przepasane weselem,
    łąki się stroją trzodami, †
    doliny okrywają się zbożem, *
    razem śpiewają i wznoszą okrzyki radości.

    Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Sądzę, że cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawi. Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych. Stworzenie bowiem zostało poddane marności nie z własnej chęci, ale ze względu na Tego, który je poddał, w nadziei, że również i ono zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych. Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy oczekując przybrania za synów, odkupienia naszego ciała.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,
    każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

    Tego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, niektóre ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na miejsca skaliste, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne w końcu padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha».

     

    Koniec krótszej perykopy.

     

    Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego w przypowieściach mówisz do nich?». On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane i nadmiar mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą również to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że otwartymi oczami nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie zrozumieli: i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli.
    Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na miejsca skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.
    Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

    9 lipca 2017 r. Czternasta Niedziela zwykła Rok A, I

    9 lipca 2017 r.
    Czternasta Niedziela zwykła
    Rok A, I

    Pierwsze czytanie: Za 9, 9-10 Król pokoju
    Psalm responsoryjny: Ps 145 (144), 1-2. 8-9. 10-11. 13cd-14 (R.: 1a)
    Drugie czytanie: Rz 8, 9. 11-13 Jeżeli będziecie uśmiercać popędy ciała, będziecie żyli
    Śpiew przed Ewangelią: Mt 11, 25
    Ewangelia: Mt 11, 25-30 Jezus łagodny i pokorny sercem

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Księgi proroka Zachariasza:

    To mówi Pan «Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy. On zniszczy rydwany w Efraimie i konie w Jeruzalem, łuk wojenny strzaska w kawałki, pokój ludom obwieści. Jego władztwo sięgać będzie od morza do morza, od brzegów Rzeki aż po krańce ziemi».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

    Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu, *
    i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.
    Każdego dnia będę Ciebie błogosławił *
    i na wieki wysławiał Twoje imię.

    Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

    Pan jest łagodny i miłosierny, *
    nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
    Pan jest dobry dla wszystkich, *
    a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

    Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

    Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
    i niech Cię błogosławią Twoi święci.
    Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
    i niech głoszą Twoją potęgę.

    Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

    Pan jest wierny we wszystkich swoich słowach *
    i we wszystkich dziełach swoich święty.
    Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, *
    i podnosi wszystkich zgnębionych.

    Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Wy nie żyjecie według ciała, lecz według ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka. Jeżeli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy. A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha. Jesteśmy więc, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała. Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha uśmiercać będziecie popędy ciała, będziecie żyli.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

     

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
    że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

    W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami:
    «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźmijcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

    2 lipca 2017 r. Trzynasta Niedziela zwykła Rok A, I

    2 lipca 2017 r.
    Trzynasta Niedziela zwykła
    Rok A, I

    Pierwsze czytanie: 2Krl 4, 8-11. 14-16a Szunemitka przyjmuje proroka
    Psalm responsoryjny: Ps 89 (88), 2-3. 16-17. 18-19 (R.: por. 2a)
    Drugie czytanie: Rz 6, 3-4. 8-11 Nowe życie ochrzczonych
    Śpiew przed Ewangelią: Mt 10, 40
    Ewangelia: Mt 10, 37-42 Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje

    PIERWSZE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej:

    Pewnego dnia Elizeusz przechodził przez Szunem. Była tam kobieta bogata, która zawsze nakłaniała go do spożycia posiłku. Ilekroć więc przechodził, udawał się tam, by spożyć posiłek. Powiedziała ona do swego męża: «Oto jestem przekonana, że świętym mężem Bożym jest ten, który ciągle do nas przychodzi. Przygotujmy mały pokój górny, obmurowany, i wstawmy tam dla niego łóżko, stół, krzesło i lampę. Kiedy przyjdzie do nas, to tam się uda». Gdy więc pewnego dnia Elizeusz tam przyszedł, udał się do górnego pokoju i tamże położył się do snu. I powiedział do Gechazi: «Co więc można uczynić dla niej?». Odpowiedział Gechazi: «Niestety, ona nie ma syna, a mąż jej jest stary». Rzekł więc: «Zawołaj ją». Zawołał ją i stanęła przed wejściem. I powiedział: «O tej porze za rok będziesz pieściła syna».

    Oto Słowo Boże.

    PSALM RESPONSORYJNY:

     

    Na wieki będę sławił łaski Pana.

    Na wieki będę śpiewał o łasce Pana, *
    moimi ustami będę głosił Twą wierność
    przez wszystkie pokolenia. Albowiem powiedziałeś: †
    «Na wieki ugruntowana jest łaska», *
    utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.

    Na wieki będę sławił łaski Pana.

    Błogosławiony lud, który umie się cieszyć *
    i chodzi, o Panie, w blasku Twojej obecności.
    Cieszą się zawsze Twoim imieniem, *
    wywyższa ich Twoja sprawiedliwość.

    Na wieki będę sławił łaski Pana.

    Bo Ty jesteś blaskiem ich potęgi, *
    a przychylność Twoja dodaje nam mocy.
    Bo do Pana należy nasza tarcza, *
    a król nasz do Świętego Izraela.

    Na wieki będę sławił łaski Pana.

    DRUGIE CZYTANIE:

     

    Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian:

    Bracia: Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie, jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca. Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla Boga. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie.

    Oto Słowo Boże.

    ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

     

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    Kto przyjmuje apostoła, przyjmuje Chrystusa,
    a kto przyjmuje Chrystusa, przyjmuje Ojca, który Go posłał.

    Alleluja, Alleluja, Alleluja

    EWANGELIA:

     

    Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

    Jezus powiedział do apostołów: «Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, je znajdzie. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».

    Oto słowo Pańskie.

     

    Czytaj więcej

Theme Layout

Color Scheme