FORMACJA OSÓB ŻYJĄCYCH ZWIĄZKACH NIEREGULARNYCH w roku 2017/2018
(W OPARCIU O ADHORTACJĘ „AMORIS LAETITIA”)
1. Człowiek jest wezwany do życia we wspólnocie osób.
• Trójjedyny Bóg komunią miłości, a rodzina jej żyjącym odzwierciedleniem.
• Spotkanie mojego”ja” z „Ty” Boga.
• Moja więź z Bogiem podstawą do budowania więzi z innymi.
2. Aktualna sytuacja małżeństwa i rodziny. Zagrożenia i nadzieje.
• Zmiany antropologiczno-kulturowe, które narzucają nowe formy i wzory (np.: indywidualizm,
ucieczka od zobowiązań, wygodnictwo, absolutyzacja wolności, kultura tymczasowości – szybkość
z jaką ludzie przechodzą z jednej sytuacji do innej).
• Ziarna Słowa i sytuacje niedoskonałe (por. AL 76-79).
3. Klucz do prawdziwej miłości: Hymn o miłości wg św. Pawła (1 Kor 13, 4-7) – 6 z 13
atrybutów miłości.
• Cierpliwość, życzliwość, brak zazdrości, brak pychy, uprzejmość, hojność.
4. Klucz do prawdziwej miłości: Hymn o miłości św. Pawła (1 Kor 13, 4-7) – 13 atrybutów
miłości c.d..
• Brak przemocy wewnętrznej, przebaczenie, radość podzielona z innymi, zaufanie, nadzieja
pozbawiona lęku, miłość mimo wszystko.
5. Chrystus i Kościół towarzyszy wszystkim małżeństwom, także w sytuacjach
„nieregularnych”.
• Kościół jako latarnia morska oświecająca tych, którzy utracili kurs, albo są w środku burzy.
• Zachęta do większego otwarcia na przesłanie Ewangelii.
• Elementy dobra są obecne także w związkach odbiegających od ideału małżeństwa i
rodziny.
6. Obowiązek duszpasterskiego rozeznania sytuacji „nieregularnych” w duchu Ewangelii.
• Właściwe i dogłębne rozeznanie, które wyraża naukę Kościoła, ale jest wolne od osądów
i uwzględnia złożoność sytuacji, w jakiej ludzie żyją i cierpią (por. AL 79, 296, 298, 305, 306).
7. Uczestnictwo w życiu wspólnoty Kościoła prawem i obowiązkiem każdego z ochrzczonych.
Włączam się w Kościół – żyję Kościołem. Rozpoznaje swoje miejsce w Kościele.
• Usłyszeć na nowo Ewangelię i wezwanie do nawrócenia (por. AL 297, FC 84).
8. Stała troska Kościoła o osoby w sytuacjach „nieregularnych”. Miłosierdzie wyrażone w
środkach sakramentalnych i pozasakramentalnych.
• Chrzest – sakrament, który włącza mnie na zawsze w Chrystusa i Jego Kościół.
• Pokuta – naprawa wyrządzonego zła, sakrament powrotu.
• Eucharystia – doświadczenie wspólnoty i jedności z Bogiem (pragnienie Komuni Świętej).
• Modlitwa i studium Pisma Świętego drogą pogłębienia wiary.
• Uczynki miłosierdzia: „Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci najmniejszych,
Mnieście uczynili”
• Cierpliwe znoszenie trudności, „krzyże dnia codziennego” jako wynagrodzenie za własne
grzechy i dar ofiarny dla Boga.
• Poprzez te środki Kościół pragnie „nie pomniejszając wartości ewangelicznego ideału,
z miłosierdziem i cierpliwością towarzyszyć, (…) czyniąc miejsce dla miłosierdzia Pana
zachęcającego nas do czynienia możliwego dobra” (AL 308).